Movember

Ik kijk in de spiegel en zie een bekend gezicht. Niet het gezicht dat ik de afgelopen 37 jaar gewend ben om te zien. Wat als ik de foto’s kijk ieder jaar wel iets zie veranderen. Wat in de loop der jaren van een kleine jongen, in een jongeman, naar een volwassen vent is gegroeid. Nee, dat is niet het gezicht wat ik zie. Dit is het gezicht van mijn vader.

Mijn vader is een grote man met donker haar, een lichte getinte huid en blauwe ogen. Een oer-Hollandse, mediterraanse verschijning. Vroeger had hij een baard. Zo’n grote volle baard. Later werd dit een snor. Dat was toen gewoon. Alle vaders hadden een snor, alsof het bij papa-zijn hoorde. Een man met een snor was iemand bij wie je fijn voelt, iemand die je vertrouwt. In de loop de jaren verdwenen de snorren en zo ook die van mijn vader.

Tegenwoordig komen de baarden weer terug, dat is hip. Draag je als man daarbij ook nog een knotje dan ben je een hipster. Maar een snor, die zie je niet zoveel meer in het wild. Behalve in november.

Als je goed kijkt zie je in de loop van deze maand de snor weer zijn intreden doen. Niet ineens dat iedere man een snor draagt. Het zijn er maar enkele, maar daardoor vallen ze wel op. De mannen vragen daarmee aandacht. “Waarom?”, vraag je je misschien af. “Mannen vragen toch altijd aandacht?”

De mannen vragen hiermee aandacht aan andere mannen. Aandacht voor het manlijk lichaam, het onderhoud ervan en wat te doen als het faalt. Aandacht voor bewustwording, herkenning en begrip voor ziekten en ongemakken die specifiek alleen mannen raken. Voor deze mannen is het geen gewone november, maar Movember.

Ook ik ben zo’n man en vraag ik om aandacht. Normaliter ben ik hier niet zo van. Doe maar normaal dan doe je al gek genoeg. Maar deze maand laat ik ‘m staan, wordt ook mijn gezicht verrijkt met een snor. De reacties zijn spontaan en uiteenlopend.

“Cool, staat je goed man!”

“Verschrikkelijk! Haal ‘m er zo snel mogelijk af”

“Wat fout, maar het staat je wel”

Naast het in ontvangst nemen van de reacties, waarbij een dikke huid geen overbodige luxe is, ga ik ook de gesprekken aan. Met vrienden, collega’s, yogi’s, maar ook met onbekenden. Ik heb het over Movember, waarvoor het staat en dat ik vanuit persoonlijke manlijke ervaringen hieraan wil meedoen. Maar bovenal heb ik het over mijn vader. Hoezeer ik op hem lijk en dat ik daar trots op ben.

Tijdens de yoga merk ik dat dit zich uit in krachtige, trotse en sierlijke houdingen. Houdingen waarin ik mezelf mag laten zien en groot mag maken. Krijger I is zo’n mooie houding, waarin ik volledig op kan gaan. Als tegenhanger laat ik me uithangen in een Staande Tang, de knieën daarbij iets gebogen. Zo sluit ik mij ook weer af, kom ik tot mijzelf en zoek ik zachtheid. In gedachten kom ik ook weer bij mijn snor. Hij kriebelt een beetje en ik kan niet wachten om ‘m af te scheren. “Zeg, hoeveel dagen heeft Movember eigenlijk?”

Wil je meer weten over Movember, inspiratie opdoen of een donatie maken…kijk dan op: https://nl.movember.com. Wil je Benjamin volgen…check zijn persoonlijk MoSpace: http://mobro.co/benyogi.

Benjamin

Share This